Feb
10
2011
--

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ

Το Σάββατο  29/1/2011 πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες, από αναρχικές και αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες και άτομα στην Ηγουμενίτσα. Το τελευταίο διάστημα έχει ενταθεί ένας πραγματικός πόλεμος εναντίων των μεταναστών που συγκεντρώνονται στην περιοχή στην προσπάθεια τους να φύγουν προς την ευρώπη. Τα περιστατικά δε στερούνται βαρβαρότητας, με τους οπκε να τους καταστρέφουν τους καταυλισμούς, τους λιμενόμπατσους να έχουν δολοφονήσει ένα κούρδο χτυπώντας τους το κεφάλι στο κράσπεδο και τους ντόπιους κυνηγούς να εκπαιδεύουν τα σκυλιά τους πάνω τους. Με τελευταίο γεγονός τον πυροβολισμό μεταναστών κοντά  στο λιμάνι από τον οδηγό άγνωστου αυτοκινήτου.

Οι αφορμές ήταν πάρα πολλές και η απόσταση μέχρι την Ηγουμενίτσα δε στάθηκε εμπόδιο στο να συγκεντρωθούν πάνω από 400 άτομα από Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Γιάννενα, Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, Κέρκυρα, Αγρίνιο.. Η πορεία ήταν πολύ δυναμική με παλμό και είχε καλή ανταπόκριση από αρκετούς κατοίκους της περιοχής και κυρίως πιτσιρικαρία που μας ακολουθούσε κατά πόδας.  Φυσικά, η αστυνομική παρουσία δεν ήταν αμελητέα με πάρα πολλές διμοιρίες που κατέκλυσαν την πόλη και απόδειξαν για ακόμα μια φορά τη στάση του κράτους απέναντι σε τέτοιου είδους κινήσεις. Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν η πορεία έφτασε στο λιμάνι έξω από την πόλη, όπου εκτιμάται ότι μένουν γύρω στους 2000 μετανάστες μέσα στο δάσος. Γύρω στους 100 από αυτούς προσπάθησαν να ενωθούν με την πορεία αν και τα ματ σταμάτησαν τους περισσότερους.

Dec
06
2010
0

Κάτω τα χέρια από τους μαθητές

Η εντατικοποίηση του εκπαιδευτικού προγράμματος, η στείρα γνώση που παρέχει το σχολείο και η πίεση του ανταγωνισμού που προάγεται μέσα από αυτό είναι μερικές από τις αιτίες των κινητοποιήσεων των μαθητών. Σε εποχές κρίσης και απογοήτευσης οι μαθητές διακρίνοντας ένα βάναυσο παρόν κι ένα δυσοίωνο μέλλον προχώρησαν σε μαζικές καταλήψεις. Αφήνοντας πίσω τον ατομικισμό και την παθητικότητα, αποφάσισαν να συσπειρωθούν για άλλη μια φορά τον Οκτώβρη, όχι μόνο για να διαμαρτυρηθούν για την κατάσταση στην παιδεία αλλά και να εκδηλώσουν μία άρνηση στην καταπιεστική καθημερινότητα, να ξεφύγουν από μία ρουτίνα κενή νοημάτων και να δημιουργήσουν μία κοινότητα αγώνα, ένα τόπο συνάντησης στον οποίο έχουν την δυνατότητα να αυτοοργανωθούν και να αναδομήσουν μια πραγματικότητα έξω από νόρμες, στερεότυπα και ”πρέπει”.

Η απάντηση δεν άργησε να έρθει. Υπουργείο Παιδείας, Εισαγγελείς και Αστυνομία έβαλαν μπροστά τις επαίσχυντες μεθόδους τους προκειμένου να καταστείλουν τις καταλήψεις των μαθητών, φοβούμενοι για ένα νέο κύμα αναταραχών. Προφανώς δε μας εκπλήσσουν οι πρακτικές τους καθώς μόνο καινούριες δεν είναι. Στις κινητοποιήσεις ενάντια στην ”μεταρρύθμιση Αρσένη” εκατοντάδες μαθητές πέρασαν από τις δικαστικές αίθουσες εξαιτίας της ενεργοποίησης της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (μίας διάταξης που πέρασε σε νόμο του Υπ. Παιδείας το ’99 και αναφέρεται σε παράτυπες διαδικασίες λήψης μαθητικών αποφάσεων).

Σε παρόμοιο κλήμα, τον Οκτώβρη το Υπ. Παιδείας κοινοποίησε στους διευθυντές των σχολείων μία εγκύκλιο, κατά την οποία οι τελευταίοι υποχρεούνται σε περίπτωση κατάληψης να ενημερώσουν εγγράφως το Γραφείο Εκπαίδευσης, το αστυνομικό τμήμα της περιοχής και τους γονείς των καταληψιών. Επίσης διευκρινίζει πως οι γονείς θα φέρονται ως υπεύθυνοι για τυχόν φθορές στο σχολικό χώρο και θα πρέπει να τις από καταστήσουν, δεδομένου ότι οι μαθητές είναι ανήλικοι.

Ταυτόχρονα με ανακοίνωση της η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών ζητά διεξαγωγή προκαταρκτικής έρευνας στα υπό κατάληψη σχολεία. Η προκαταρκτική έρευνα ξεκινά με ένα μαραθώνιο κλήσεων διευθυντών και καθηγητών στα αστυνομικά τμήματα. Η αστυνομία ως στρατός κατοχής προσπαθεί να ανακαλύψει αξιόποινες πράξεις και να σχηματίσει δικογραφίες παροτρύνοντας διευθυντές και καθηγητές να καταθέσουν καταστροφές και να δώσουν ονόματα μαθητών που πρωτοστατούν στις καταλήψεις (σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα επιτυγχάνεται με τη βοήθεια ρουφιάνων διευθυντών).

Δε γελιόμαστε φυσικά για τους λόγους όλης αυτής της επιχείρησης εκφοβισμού. Δεν είναι η διακοπή της εκπαιδευτικής διαδικασίας που ενόχλησε αφού ούτως ή άλλως πολλά σχολεία δε λειτουργούν κανονικά λόγω έλλειψης εκπαιδευτικού προσωπικού, αλλά η άρνηση στην υποταγή και ο φόβος για τους επερχόμενους αγώνες.

 

Dec
05
2010
0

Ο θερμός Οκτώβρης στη Γαλλία

La meilleure retraite c’est l’attaque

Η καλύτερη σύνταξη* είναι η επίθεση

 

Το απεργιακό κίνημα είχε ως κοινή τακτική τον αποκλεισμό ή κατάληψη των χώρων εργασίας και το μπλοκάρισμα των δρόμων. Αποκλεισμοί σταθμών από τους σιδηροδρομικούς, σχολείων και σχολών από μαθητές και φοιτητές, μεγάλων εργοστασίων όπως της Renault και της Peugeot, διυλιστηρίων και αποθήκες καυσίμων ,με αποτέλεσμα να σταματήσουν να κινούνται για μέρες τα φορτηγά και λεωφορεία, είχαν ως στόχο την παράλυση της οικονομίας. Παράλληλα ξεσπούν εκτεταμένες συγκρούσεις με τους μπάτσους σε πολλές πόλεις. Επιθέσεις γίνονται σε μεγάλα εμπορικά κέντρα και πολυκαταστήματα, σε σούπερμάρκετ, σε γραφεία ευρέσεως εργασίας, σε τράπεζες, σε αστυνομικά τμήματα, στα γραφεία της ΜΕDE (το επιφανές ”συνδικάτο” των αφεντικών). Επίσης, γίνεται απόπειρα κατάληψης της όπερας στη Βαστίλλη και συμβολική κατάληψη των γραφείων της Malakoff Mederic, εταιρίας ιδιωτικών συντάξεων και ασφαλίσεων.

 

Η φιγούρα των ”βάρβαρων” νέων της εξέγερσης του 2005 αποσυντίθεται καθώς η ριζοσπαστικοποίηση δεν επέρχεται μόνο από μία μειοψηφία στα άκρα του κινήματος αλλά μεταδίδεται άμεσα από τις ίδιες τις πράξεις του με τρόπο διάχυτο. Το γεγονός ότι χιλιάδες μαθητές συμμετείχαν στις διαδηλώσεις για το συνταξιοδοτικό επιβάλλοντας το σύνθημα ”γενική απεργία στις αγορές και στους δρόμους” αποδεικνύει ότι αυτό το κίνημα, μέσω της ρήξης κοινωνικών και επαγγελματικών διαχωρισμών, αναμιγνύει γενιές και τομείς.

 

Σημείο αφετηρίας του απεργιακού κινήματος είναι η αυτοοργάνωση ως απάντηση στην αναγκαιότητα για οικειοποίηση των αγώνων χωρίς την διαμεσολάβηση αυτών που παριστάνουν ότι μιλούν στο όνομα των εργαζομένων. Ενδεικτική είναι η κατάληψη κτιρίου στη Rennes, για να στεγάσει συνελεύσεις και κινηματικές διαδικασίες. Το κίνημα οργανώνεται μέσα από διεπαγγελματικές ανοιχτές συνελεύσεις, ανοιχτές συνελεύσεις σε σχολεία και σχολές και σε γειτονιές. Στα πλαίσια αυτά οργανώνονται τοπικές πορείες ενώ στις περισσότερες πόλεις δημιουργούνται απεργιακά ταμεία αλληλεγγύης με πρωτοβουλία της CNT*.

 

Το γαλλικό κράτος απαντά με μηδενική ανοχή, σε μια προσπάθεια να σταματήσει τον εξεγερσιακό χείμαρρο που πλημμύρισε όλη τη χώρα από το Παρίσι, τη Λυών, τη Μασσαλία, τη Γκρενόμπλ και τη Νάντη ως τα παράλια του ατλαντικού και την Κορσική. Οι μπάτσοι επανακαταλαμβάνουν αποθήκες καυσίμων, περιφρουρούν τα σχολεία, και οι συλλήψεις και οι ξυλοδαρμοί αυξάνονται μέρα με την ημέρα.

 

Ο υπουργός εσωτερικών Brice Hortefeux δηλώνει “η Γαλλία δεν ανήκει σ’ αυτούς που σπάνε, καίνε και κλέβουν, αλλά στους τίμιους ανθρώπους που θέλουν να πάνε στις δουλειές τους ανενόχλητοι”, καθώς φυγαδεύεται από την εμπόλεμη Λυόν, υπό τα βρισίδια μιας παρέας νεαρών. Στον ίδιο τόνο κυμάνθηκαν και οι δηλώσεις Σαρκοζί “Οι σπάστες δε θα έχουν τον τελευταίο λόγο, σε μια δημοκρατία!” ενώ κάνει έκκληση στην “υπευθυνότητα του καθενός”. Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες της κυβέρνησης και των ΜΜΕ να στρέψουν την κοινή γνώμη ενάντια στις κινητοποιήσεις, σύμφωνα με γκάλοπ, 77% των Γάλλων είναι υπέρ των απεργιακών κινητοποιήσεων και των μπλόκων.

 

Στα πλαίσια της κρατικής προπαγάνδας δεν αποτελεί έκπληξη ότι βρίσκουν πρόσφορο έδαφος φαινόμενα ρατσισμού και εθνικισμού. Από την πορεία 250 εθνικιστών στο Παρίσι “ενάντια στα αποβράσματα και στους σπάστες ” μέχρι τα ρατσιστικά πογκρόμ του Σαρκοζί εναντίων μεταναστών.

Ο βουλευτής Philippe Meunier θα δηλώσει σχετικά: “βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αρπακτικά θηρία που ‘χουν ως μόνο στόχο τα σπασίματα και το πλιάτσικο εις βάρος του γαλλικού λαού”, επιχειρηματολογώντας υπέρ της εξόρισης των συλληφθέντων “σπαστών” από τη χώρα… Σε αυτό το κλίμα, ξεκινούν οι πρώτες ομαδικές δίκες συλληφθέντων με προβληματισμό στα ΜΜΕ για τους ανήλικους. Ο πιο νέος είναι 13 ετών. Ενδεικτικά 1.158 διαδηλωτές συλλαμβάνονται ,περίπου 1000 κρατούνται, ενώ 150 έχουν ήδη περάσει δικαστήρια. Μεταξύ τους αρκετοί ανήλικοι έρχονται αντιμέτωποι σε ποινές φυλάκισης, ”κοινωνική εργασία” ή χρηματικά πρόστιμα. Ως απάντηση στην κρατική καταστολή πραγματοποιούνται σε διάφορες πόλεις της Γαλλίας κινήσεις αλληλεγγύης, όπως για παράδειγμα η πορεία αλληλεγγύης καθηγητών της Μπεζανσόν στους μαθητές τους ενάντια στην αστυνομική βία.

 

Τα όσα μεταφέρονται εδώ, σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν το εύρος ενός τόσο εκρηκτικού κινήματος όπως αυτό της Γαλλίας, και σκοπεύουν στο να δώσουν μια στοιχειώδη εικόνα του τι λαμβάνει χώρα.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο εντοπισμός των διαφορών του απεργιακού κινήματος στην Γαλλία με τις περσινές πορείες στην Ελλάδα. Οι απεργίες κράτησαν μέρες και επεκτάθηκαν σε πάρα πολλές πόλεις και κλάδους. Το γεγονός ότι ο αγώνας κυκλοφόρησε σε όλους τους εργασιακούς χώρους, στα σχολεία ,στα πανεπιστήμια αλλά και στα γκέτο, εν μέρη συνδέεται με την εξέγερση στα γκέτο το 05 και το κίνημα ενάντια στο CPE* το 06. Οι εμπειρίες αυτές άφησαν παρακαταθήκη στους νέους των προαστίων αλλά και σε μαθητές και φοιτητές ώστε η σημερινή κατάσταση να γίνει εκρηκτική.

 

Αυτή τη φορά επομένως για ένα ζήτημα που θα απασχολούσε μόνο τα συνδικάτα, κατέβηκε όλος ο κόσμος και συνδέθηκαν τα διαφορετικά κοινωνικά κομμάτια (εργαζόμενοι-νεολαία των γκέτο, φοιτητές, μαθητές) βάζοντας μπροστά τα κοινά προβλήματα και όχι τις αντιφάσεις τους.. Τέλος, αυτό το κίνημα αποτέλεσε αφορμή να πραγματοποιηθεί ένα βήμα παραπέρα από το μονοδιάστατο προβληματισμό για τις συντάξεις και να τεθεί το ζήτημα της εργασίας συνολικά αναπτύσσοντας και οικοδομώντας από κοινού μια κριτική.

 

 

 

*λογοπαίγνιο της φράσης: “Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση”. Στα γαλλικά retraite εκτός από άμυνα-υποχώρηση σημαίνει και σύνταξη.

 

Για ενημέρωση, υλικό, προκήρυξης επισκεφθείτε:

http://rioter.info

http://athens.indymedia.org

http://classwar.espiv.net/france/

Dec
03
2010
0

Πώς ακυρώνεται μια παρέλαση

ΧΑΝΙΑ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ…

Στα πλαίσια των μαθητικών κινητοποιήσεων 200 μαθητές συγκεντρώθηκαν με σκοπό να διαδηλώσουν σταματώντας την παρέλαση της 28ης Οκτώβρη στα Χανιά. Αφού έφτασαν σε έναν κάθετο δρόμο από αυτόν που γινόταν η παρέλαση, περίμεναν να περάσουν τα σχολεία, ώστε να ξεκινήσουν τη πορεία τους πριν αρχίσει να παρελαύνει(?)ο στρατός. Έτσι και έγινε , οι μαθητές ενωμένοι , σπρώχνοντας τους ΜΑΤαδες που είχαν παραταχθεί μπροστά τους και φωνάζοντας συνθήματα, κατάφεραν να βγουν στο δρόμο συσπειρώνοντας αλληλέγγυους\ες πίσω τους. Η πορεία πέρασε και από την εξέδρα των ”επισήμων”, η οποία φυσικά είχε αδειάσει γιατί γραμματείς και φαρισαίοι φοβήθηκαν να αντιμετωπίσουν την κοινωνική κατακραυγή. Παρόλ’ αυτά, ο στόχος επιτεύχθηκε και το καλοστημένο εθνικιστικό πανηγύρι τους χάλασε!

Δείτε σχετικό βίντεο: αναζητήστε στο youtube “πορεία μαθητών στα Χανιά 28-10-10

Powered by WordPress | Theme: Siteslike

css.php